معجزه‌گر خاموش

بیشتر ما از جهانی به جهان دیگر شبیه آن رفتیم و از یاد بردیم از کجا آمده‌ایم و اهمیتی هم ندادیم چه جهانی را در پیش داریم... می‌توانی تصور کنی پیش از آنکه برای نخستین بار به این اندیشه برسیم که جز زیستن؛ خوردن؛ جنگیدن و یا قدرت‌یافتن در دنیا هدفی بالاتر وجود دارد؛ چند زندگی را پشت سر گذاشته‌ایم؟! صد زندگی را... هزار زندگی را...؟! آنگاه صد سال دیگر تا بفهمیم چیزی به نام کمال «پرواز» وجود دارد و باز هم صد زندگی دیگر تا به این برسیم که هدف از زندگی، یافتن آن کمال و متجلی‌کردن آن است. پس بدیهی است جهان دیگر را براساس آن‌چه در این جهان می‌آموزیم، انتخاب می‌کنیم. اگر چیزی نیاموزیم جهان بعدی نیز مانند همین جهان خواهد بود؛ با همان محدودیت‌ها و مشکلات! اما اگر به سمت کمال «پرواز و آزادی» قدم برداریم؛ به یک‌باره آنقدر خواهیم آموخت که نیازی نباشد هزاران بار زندگی کنیم تا به این مرحله برسیم.